ภูเก็ต หาดกะตะ

 วันหนึ่ง   เดินเล่นกันสองคนชายหาด  จ๊อตยังไม่ลงเครื่อง  จ๋ากะพ่อ  เดินถ่ายรูป ดูพระอาทิตย์ตกจากขวาสุดของหาดไปซ้ายสุด

 วันสอง   หกโมงห้าสิบ   จ๋าเดินชายหาด  มองคนโน้น คนนี้   ลมเย็น  คลื่นสูง พระอาทิตย์สูงแค่ 30 องศาจากเส้นขอบฟ้า

 วันสาม  หกโมงห้าสิบห้า  จ๋าวิ่งจากโรงแรมออกกำลังกายมาที่ชายหาด  วิ่งถนนริมชายหาด วิ่งได้5 นาทีเหนื่อย  เดินอีก 5 นาที วิ่งอีกจนสุดถนน

เดินย้อนกลับมาทางฝั่งขวาของชายหาด  อย่างกับกลัวจะไม่ได้มาอีก  แล้วเดินย้อยกลับมาทางซ้ายอีกประมาณกิโล

พ่อโทรมา จ๊อตจะมาเดินด้วย  เลยต้องเดินไปขวาและซ้ายอีกรอบ  เดินจนขาสั่นเลย  เมื่อยสุดขีด

 

เราสามคนไม่ได้มาเที่ยวด้วยกันอย่างงี้มานานมากแล้ว

รู้สึกแปลกๆ

 

วันที่สองเรานัดกันจะไปดูพระอาทิตย์ตกที่แหลมพรหมเทพ

ตามหนังสือนำเที่ยว เราสามารถดูได้ที่ลานหรือเดินอีก1 กิโลไปนั่ง chill ที่แหลมดูพระอาทิตย์ตกน้ำ

ด้วยพลังเหลือกิน เราอยากเดินไปที่แหลมแต่พ่อไม่อยากให้เดิน

อารมณ์ตอนนนั้นแบบอะไรอุตส่าห์มาถึงที่แล้ว   จะไปปปปปปปปปปปปปปปป!!!!!!!!!!!!!!!!  ด้วยความเอาแต่ใจ

พ่อไม่ว่าอะไร บอกว่างั้นรอที่นี่ล่ะกัน  เราสองคนเดินไปได้ครึ่งทาง

คิดได้

 

อุตส่าห์มาตั้งไกลเพื่อมาเที่ยวกันสามคน  จะให้พ่อนั่งเหงาคนเดียวก็ไม่ดี

แต่อยากไปง่ะ

 

ในที่สุดเดินกลับมานั่งกันสามคน  รอรอรอรอ และพระอาทิตย์ก็ตก  มีความสุขจัง

พ่อก็มีความสุข

 

เลยคิดได้

 

บางทีเราต้องลดความอยากของตัวเองมั่ง  เพื่อให้คนที่เรารักมีความสุข  แล้วเราก็มีความสุขเหมือนกัน

ซึ้ง  ซึ้ง

พรุ่งนี้จะหนีบางกอกไปภูเก็ตกับที่บ้านแล้วนะ

ไปแค่สามวันแต่โอเค

 

ตอนแรกสุดอยากพาพ่อไป new zealand แต่ตังค์ไม่พอ เพราะอยากออกให้พ่อด้วย

เลยเปลี่ยนเป็นแค่ฮ่องกง  แต่พ่อไม่อยากไป

เลยเหลือแค่ภูเก็ต  ตอนแรกจะไป4 วันแต่ปรากฏว่าวันเสาร์มีงานทำบุญคุณปู่เลยไปได้แค่3 วัน

ตอนเช้าพรุ่งนี้ไปคุยงานก่อนแล้วรีบบึ่งไปสนามบินดอนเมืองขึ้นเครื่องตอนเที่ยง

ต์นเต้นเหมือนกันแฮะ  ไปเคยไปกับครอบครัวไกลๆตอนโต

 

เมื่อวันหยุดป่วยหนัก  ตกใจหมดกลัวไม่หาย  รีบๆๆๆๆๆๆกินยา นอน นอน นอน นอน

ดีขึ้นเยอะเลย

 

อยากไปทะเลซักที

 

งานยุ่งแต่จะลืมมันไปเลย ฮ่าฮ่าฮ่า

วันหยุดนี้เช่ารักแห่งสยามมาดูดีกว่า  อยากรู้เป็นยังไงมั่ง 

วันนี้อยากกินกาแฟเย็นแต่ไม่กล้าซ่าส์มากกลัวป่วยอีก

 

ได้งาน interior มาอีกแล้วดีใจดีใจ  ชอบชอบ

 ไม่ได้เขียนมาึ 7 วัน

 

 คิดถึงแต่เหนื่อย ไม่มีอารมณ์

 

เมื่อวานเป็นวันที่ดีมากวันหนึ่ง

ตื่นแต่เช้าไปซื้อหนังสือพิมพ์ให้พ่อ กินข้าวเช้า

นอนเล่น  อ่านหนังสือ  ตอนหลางวันเดินทางไป amarin printing กับ big  เพราะแค้วานไปทำโครงการวิจัย

การจัดงานบ้านและสวน  ก็สนุกดี  ไกลไปหน่อยแต่มีรถตู้จากบ้านไปสนามหลวงด้วย  เยี่ยมไปเลย  ทึ่ง ไปกินก๋วยเตี๋ยว

ที่ศิริราช

 นั่งหลับในรถตู้กลับบ้าน  พอถึงบ้านอยู่ๆพ่อก็ชวนไปดูหหนัง  เราเลยเป็นลูกที่ดีตอบตกลงทั้งๆที่อยากไปออกกำลังกายมาก

 

ไปดูหนังเรื่อง  ชอกโกแลต   สนุกมากกกกก  น้องจี้จ้าเล่นเก่งมาก

ธรรมดาเราไม่ได้อยากดูหนังบู๊เท่าไหร่แต่วันก่อนดู movie preview ท่าทางน่าสสนุก  นางเอกก็น่ารักดี

แต่ในหนัง บางทีก็น่ากลัว เพราะเป็นเด็กพิเศษ  แต่พ่อว่าน่าสงสาร 

 

แต่โดยสส่วนใหญ่ดุมากกว่า  สนุก เก่ง  หนังน่าจะ go inter ได้นะเนี่ย ท่าทางเข้าตลาดได้ไม่ยาก

 

อ้อ ก่อนเข้าโรงหนัง มีวง jazz มาเล่นด้วย  มีโก้ saxman เจ๋งดี  แต่ร้องเพลงฝรั่งเก่าๆ

เช่น i love you for sentimental reason พ่อว่าเก่ามาก

 

family time เฮะ

 

วันนี้เลยตื่นแต่เช้าเดินเล่นหน้าบ้าน อากาศดี เย้น

แล้วไปออกกำลังกายกะพ่ออีก

 

 

ช่วงนี้ไม่มีอะไรน่าตื่นเต้นเลย ทำงานเป็น routine แต่ก็ดีแล้วแหละ ที่ไม่ได้มีปัญหาอะไรใหญ่โตเหมือนกัน

 

 

 

For 10 days, I didn;t write space

 

I couldn;t write while sitting near a lot od friends at D+D

At night, after finished work at 7pm and drove back to home. It is a long way

Too tried to do.

 

เมื่อวานนนี้นิลหางานมาให้  ให้ไปคุยที่site เราไม่อยากไปคนเดียวเพราะไม่รู้งานมาจากใคร

นิลก้ไม่รู้จักบอกว่ารู้จักเหมือนกัน  เพื่อนของเพอ่นของเพื่อนบอกมาอีกที

แต่คุณห้นส่วนไม่อยู่ไปพม่า 1 อาทิตย์ไม่มีทางเลือก  ปาริก็ไม่อยู่  ไปคนเดียวก็ได้ว่ะ

 

ไปที่รังสิต บางพูนรออยู่15 นาที มีคนเดินมาบอกว่าชื่อคุณตั้ม แล้วก็คุยเรื่อง site หน้างาน

 

ปรากฏคุณตั้มอบกว่าเจ้านายมาไม่ได้ให้ขับรถไปอีกที่นึง

คราวนี้เป็นหมู่บ้านใกล้เมื่องทอง  เป็นตู้ container ที่ site งาน

เดินเข้าไป มีผูชายหน้าโหดอยู่ 5 คน

เอ่อ  ชั้นจะโดนฆ่ามั้ยเนื่ย

ที่ดินก็โล่งไม่มีคนเลย

ถ้าโดนฉุดคงไม่มีใครรู้  กว่านิลจะรู้ว่าเราหายไปและออกตามคงเน่าไปแล้ว

 

รอประมาณครึ่งชั่วโมง  มีคนมาอายุประมาณ 50  คุยๆๆๆๆว่าจะทำโน่นนี่

pre sale วันที่3 มีนา ( แต่ตอนนี้ยังไม่มีอะไรเลยนะเนี่ย)

 ขอนามบัตรก็ไม่มีให้  ชื่อบริษัทก็ไม่บอก

คุยกันประมาณชั่วโมง  กลับดีกว่า  เดี๋ยวส่งรายละเอียดมาให้อีกทีนึงทีหลัง

 

ออกมาจากพื้นที่  รอดตายแล้

โทรหาคุณหุ้นส่วนจะปรึกษา  ขาดการติดต่อ  สงสัยสัญญาณไปไม่ถึง

ช่างมันไว้ค่อยคิดวันจันทน์อีกทีนึง

 

เมื่อวานเลี้ยงรุ่นเตรียม

บางคนไม่ได้เจอนานมากก

ก็เจอกัน  ทำไมมีแฟนหน้าตาน่ารักกันจัง

ดีดี น่าอิจฉา

 

วิรัตน์จะแต่งงานวันที่ 30 มีนาคมนี้ด้วย